به قلم حجتالاسلام والمسلمین رحیم کارگر مدیر مرکز آینده پژوهی موعودگرایان جهانی
آمادگی اجتماعی یعنی جامعه منتظر آماده از اهمیت بسیاری برخوردار است. جامعه آماده جامعهای است که ویژگیهای اجتماعی انتظار ازجمله آگاهی اجتماعی، عدالتخواهی، تعاون، مسئولیت پذیری، مشارکت، مقاومت و صبر عمومی، مقابله با فساد، امید جمعی و توان حل مسئله در آن بطور کامل شکل گرفته باشد.
جامعه مهدویگرا باید پیش از آنکه عدالت جهانی را مطالبه کند، ظرفیت عدالتورزی را در مناسبات داخلی خود ایجاد کند. آمادگی اجتماعی یعنی تبدیل جامعه از مجموعهای از منتظران به یک جامعه منتظر توانمند و آیندهساز؛ جامعهای که ارزشهای دینی و اخلاقی را پیشاپیش در مناسبات خود تمرین میکند و از این طریق، بخشی از فاصله میان جامعه موجود و جامعه مطلوب مهدوی را کاهش میدهد.
اینجاست که انتظار، از یک باور فردی فراتر میرود و به یک قابلیت راهبردی اجتماعی برای ساخت آینده تبدیل میشود.
انتظار واقعی مستلزم زمینهسازی برای ظهور است. زمینهسازی برای ظهور عبارت است از عمل کردن به احکام اسلامی که با حاکمیت اسلام و قرآن حاصل میشود. در جامعه منتظر قوانین و مقررات حاکم بر جامعه باید روز به روز از لحاظ ظاهر و محتوا به اسلام نزدیکتر بشود.(بیانات امام خامنهای رهبر شهید در اجتماع بزرگ مردم قم، ۳۰/۱۱/۱۳۷۰)
آمادگی سازمانی یعنی سازمان منتظر در حال آمادهباش نیز باید مورد توجه قرار گیرد؛ در ادبیات مهدویت کمتر به این آمادگی راهبردی(آماده باشی سازمانی) توجه میشود.
اگر جامعه مهدوی از هزاران سازمان تشکیل شده باشد، سازمانهای آن نیز باید آمادگی متناسب داشته باشند و در آماده باش کامل نظامی، سیاسی، اجتماعی، امنیتی و غیره باشند.
سازمان در حال آماده باش مأموریتمحور، آیندهنگر و پا به رکاب و دارای فرهنگ انتظار است. پس «آمادگی مهدوی سازمان» ؛ یعنی آمادهباش دائمی سازمانی و بر اساس روایات و ادعیه مهدوی دارای توقع و ترصد و ترقب دائمی است.
انتظار یعنی دائم در حال «آمادهباش» باشید. در ادبیات نظامی چیزی به نام «آمادهباش» وجود دارد؛ انتظار یعنی آمادهباش.
انسان مؤمن و منتظر، آنکسی است که در حال «آمادهباش» است. اگر امام شما که مأمور به ایجاد عدالت و استقرار عدالت در کل جهان است، امروز ظهور بکند، باید من و شما آماده باشیم. این «آمادهباش» خیلی مهم است. انتظار یعنی باید دائم در حال «آمادهباش» باشید.(بیانات قائد شهید امام خامنهای ۱۳۹۶/۰۲/۲۰).
آمادگی حکمرانی یعنی حکمرانی زمینهساز از اهمیت بسیاری برخوردار است. در سطح حکمرانی، مسئله آمادگی برای طلوع ولایت عظمای مهدوی وارد مرحلهای بسیار عمیقتر میشود؛ زیرا دیگر سخن از آمادگی و توانایی یک نظام برای هدایت عمومی جامعه در مسیر یک آینده مطلوب و متعالی و تحقق تمدن نوین اسلامی در راستای تمدن بزرگ و جهانی مهدوی است.
اگر انسان و جامعه منتظر باید خود را برای آینده مهدوی آماده کنند، حکمرانی نیز باید به گونهای شکل گیرد که بتواند این ظرفیتهای پراکنده را جهتدهی، هماهنگ و به قدرت تمدنی تبدیل کند. از این منظر، حکمرانی زمینهساز یکی از ارکان اصلی آمادگی تمدنی برای طلوع ولایت عظمی است.
«البته دولت اسلامى کامل به معناى واقعى کلمه، در زمان انسان کامل تشکیل خواهد شد؛ ما به قدر توان و تلاش خود مىخواهیم مجموعه کارگزاران حکومت را که خودمان هم جزو آنها هستیم به نقطهاى برسانیم که با نصاب جمهورى اسلامى تطبیق کند. ما مىخواهیم خود را به حد نصاب نزدیک کنیم.»(بیانات امام خامنه ای رهبر شهید انقلاب۱۳۸۴/۶/۸)
انتهای پیام