کد خبر: ۴۱۳۹۴۷۹

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۱۴:۰۱

گمشده نظام فکری عدم شناخت جایگاه انسان در خلقت است

استاد حوزه علمیه شیراز با بیان اینکه خداوند انسان را برای خلیفه‌الله شدن خلق کرده است، گفت: گمشده نظام فکری ما همین است که جایگاه خود را فقط در همان مقامی که هستیم می‌دانیم.

به گزارش ایکنا از فارس، حجت‌الاسلام والمسلمین احمد عابدی، استاد حوزه  علمیه شیراز امروز، 18 اردیبهشت‌ در همایش هفته عقیدتی ـ سیاسی که به پاس تجلیل از استادان، مربیان و معلمان برگزار شده بود، با طرح  این سؤال که خداوند ما را برای چه آفریده است، گفت:‌ آیا خداوند ما را آفریده است که یکی کارگر، معلم، سپاهی، مهندس و... شویم؛ خیر، بلکه آن حقیقتی که قرآن برای ما ترسیم می‌کند راه خلیفه‌الله شدن است و هر کسی در هر جایگاهی می‌تواند به این درجه معرفت برسد.

وی با بیان اینکه گیاهان و احجار  و سنگ‌ها وجود است ولی انسان یک مرتبه بالاتر از وجود است، گفت: گمشده نظام فکری ما همین است که جایگاه خود را فقط در همان مقامی که هستیم می‌دانیم، انسان برای خلیفه‌الله شدن است یعنی هرچه خدا دارد من و تو هم داشته باشیم، خداوند علم دارد، ما هم علم داشته باشیم و به حدی برسیم که هرچیزی را که لازمه زندگی هست در دست مان باشد که راه آن پیمودن راه اولیا است.

استاد حوزه علمیه شیراز ادامه داد: ما هیچ‌وقت معصوم نمی‌شویم، اما راه آن‌ها را که می‌توانیم برویم لذا به همان مقدار باید بدانیم در محضر امام هستیم و باید به این معرفت برسیم.

مدیر سابق حوزه علمیه استان فارس با بیان اینکه رجبعلی خیاط که یک خیاط ساده است با علم خود به خلیفه‌الله رسیده بود، افزود: بشر ترکیب است و ما انسان‌ها هم جسم و هم روح هستیم لذا جسمی که لنگ هست موفق نمی‌شود و روح هم اگر ضعیف شد و ناسالم شد به هیچ جا نمی‌رسد و روح من و تو حقیقت زنده است و اگر درک درستی نداشته باشیم به درجه خلیفه الله نخواهیم رسید.

وی با اشاره به سخنی از امام حسن(ع) که فرمودند در شگفت هستم از بشری که دائما در فکر خوردن است و متعجبم چرا در مورد روح و جان خود فکر نمی‌کند، اشاره کرد و افزود: انسان با رسیدن به خود فقط جسم را درست می‌کند و این باعث می‌شود که روح آن پایین بیاید، در نتيجه پست‌ترین آدم خواهد شد.

عابدی با بیان اینکه روح با علم و ایمان درست خواهد شد، گفت: روز قیامت از ما سؤال می‌کنند چقدر علم و ایمان داشتید، لذا باید بدانیم چقدر در روز خوراک علمی به روح خود می‌دهیم، مطالبی که می‌خوانیم آیا به مطالب آن تفکر هم داریم؟