کد خبر: ۴۰۶۹۴۹۹

تاریخ: ۱۸ تير ۱۴۰۱ - ۰۹:۵۶

اولویت‌های قرآنی سال ۱۴۰۱/ ۱۵

انتصاب مسئولان قرآنی بر اساس تخصص و شایستگی باشد

غلامرضا شاه‌میوه، داور مسابقات بین‌المللی قرآن معتقد است که مدیران فرهنگی به‌طور عام و قرآنی به‌طور خاص باور ندارند که خط مقدم مقابله با تهاجم فرهنگی قرآن است و به همین دلیل عموماً افراد را بر اساس توصیه‌ها و نه بر اساس تخصص و شایستگی‌ها در مصدر امور قرار می‌دهند.

غلامرضا شاه‌میوه، داور مسابقات بین‌المللی قرآن، در گفت‌وگو با ایکنا از فارس، با اشاره به مهم‌ترین اولویت‌های قرآنی که باید به آن توجه داشت، گفت: بحث بودجه‌های فرهنگی که به ویژه در حوزه قرآن اختصاص داده می‌شود، اولویت اصلی است که باید مسئولان فرهنگی به آن توجه کنند.

وی تصریح کرد: بودجه‌های جاری که اکنون برای قرآن تصویب می‌شود در مقابله با بحث تهاجم فرهنگی و مسائلی که در حوزه فرهنگ وجود دارد، بودجه بسیار اندکی است.

شاه‌میوه اظهار کرد: با این اندک بضاعت ناچیز در حوزه بودجه‌ها حرکت کمی می‌توانیم انجام دهیم، به طور مثال مسابقه‌ای را در عربستان صعودی از طریق فضای مجازی برگزار می‌کنند که ۴۰ میلیارد تومان جایزه نفر اول این مسابقات از کشور مراکش بوده و نفر پنجم که یک ایرانی بوده، چهار میلیارد جایزه گرفته است؛ ما با این بودجه‌ها اصلاً نمی‌توانیم در حوزه کارهای قرآنی این‌گونه فعالیت کنیم که بتواند تعداد زیادی را درگیر این مسابقه و بحث قرآن کند لذا مهم‌ترین چالش و اولویت در حوزه قرآن بحث بودجه‌های قرآنی است.

این داور مسابقات بین‌المللی قرآن با یادآوری اینکه سال به سال شاهد کمتر شدن بودجه‌های قرآنی هستیم، افزود: متأسفانه از آن طرف نیز تهاجم فرهنگی با شدت و حدت بیشتری ادامه دارد و بسیار دارند در این حوزه کار و سرمایه‌گذاری می‌کنند که جوانان را از قرآن و دین جدا کنند ولی ما با این بودجه‌های اندک نمی‌توانیم کار بسیار بزرگ و در خور حوزه قرآن انجام دهیم.

وی با اشاره به بحث مدیریت فرهنگی جامعه اضافه کرد: این مدیریت فرهنگی نباید بحث قرآن را در اولویت‌های دسته چهارم و پنجم خود قرار دهد. اگر مسئولان فرهنگی به این نتیجه برسند و ایمان پیدا کنند که مهم‌ترین جبهه و خط مقابله با تهاجم فرهنگی، قرآن است؛ چراکه قرآن زبان مشترک همه مسلمانان  در سراسر دنیا است، قطعاً تأثیر زیادی خواهد داشت.

شاه‌میوه در پایان گفت: متأسفانه بسیاری از مدیرانی که اکنون در رأس فعالیت‌های فرهنگی به‌طور عام و فعالیت‌های قرآنی به‌طور خاص هستند، این باور را ندارند و از طرفی نیز تخصص‌های لازم را ندارند؛ یعنی عموماً افرادی را به کار می‌گمارند که این‌ها فقط بر اساس توصیه‌ها در مصدر امور قرار می‌گیرند، نه بر اساس تخصص قرآنی و شایستگی‌های که در این حوزه دارند.