کد خبر: ۴۰۵۰۰۷۷

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۱:۲۹

سفارش امام حسن مجتبی(ع) به ارتقای اندیشه

شهید آیت‌الله مطهری در کتاب «حکمت‌ها و اندرزها» جلد 22 صفحه 192 تا 195، شرحی از یک حدیث امام حسن مجتبی(ع) درباره ضرورت ارتقای فکر و اندیشه انسان بیان کرده است که به‌مناسبت سالروز ولادت آن امام همام مروری بر آن داریم.

از سخنان حضرت امام حسن مجتبى‏(ع) است كه مى‌‌فرمايد عجب است از كسانى كه درباره مأكولات و خوردنی‌هاى خود فكر مى‏‌كنند، اما درباره معقولات و يادگرفتنى‏‌هاى خود هيچ‌گونه زحمت انديشه‏‌اى به خود راه نمى‌‌دهند.

علم و فكر غذاى روح است. آدمی بايد به همان اندازه كه درباره معاش خود فكر مى‏‌كند درباره غذاى روح خود نيز بينديشد و همان مقدار مراقبتى كه در غذاهاى جسمى لازم و ضرورى است، در غذاهاى روحى نيز لازم و ضرورى است.

همان‌طورى كه غذاهاى جسمانى بعضى مقوى و بعضى ضعف‏‌آور است، بعضى نشاط‌انگيز و بعضى سستى‏‌آور و بى‏‌حال‌كننده است، بعضى موجب سلامت و بعضى مسموم‌كننده است، غذاهاى فكرى نيز همين‏‌طور است.

تعليماتى كه آدمى فرا مى‏‎‌گيرد و كتاب‌هايى كه مطالعه مى‏‌كند و مقالاتى كه مى‏‌خواند و سخنرانی‌هايى كه گوش مى‏‌كند از لحاظ اثر همه يكسان نيستند؛ بعضی‌ها راستى فكر و اراده را قوت مى‏‌بخشد و بعضى يأس و نوميدى مى‌‌بخشد.

بعضى از تعليمات است كه آدمى را به حيات و زندگى و نظام آفرينش خوشبين مى‌كند... و اما بعضى تعليمات ديگر است كه حيات و زندگى را در نظر انسان بيهوده و بى‏‌هدف و خلقت را عبث معرفى مى‏‌كند، روحيه آدمى را نسبت به همه چيز و همه كس حتى نسبت به خودش بدبين می‌کند.

تعليمات بسيارى از افرادى كه خودشان روحيه ضد دينى دارند همين اثر را دارد... چه بسيار اشخاص كه كتاب‌هاى مسمومى را مى‏‌خوانند و آن كتاب‌ها روحيه آن‌ها را فلج و بى‏‌حس مى‌كند ولى نه خود آن‌ها و نه مقامات مسئول متوجه نمى‏‌شوند كه چنين ضايعه‏‌اى رخ داده است.

آرى، امام حسن مجتبى(ع) فرمود: عجبا كه مردم درباره مأكولات خود مى‏‌انديشند كه مثلًا غذاى مسموم نخورند و اگر كسى غذاى مسموم به خورد آن‌ها بدهد او را تحت تعقيب قرار مى‏‌دهند اما درباره افكار و معلومات و معقولاتى كه به مغز خود فرو مى‏‌كنند هيچ نمى‌انديشند و توجه ندارند و بسا هست كه تا زنده هستند نسبت به آن شخص مسموم‌كننده علاقه‌مند هم هستند و به او ارادت مى‌‌ورزند. عجب‏‌تر و مهم‏‌تر اين است كه فكر مسموم و خطرناكى رنگ دينى و صبغه مذهبى هم داشته باشد؛ ديگر خطر او صد بار مهم‌‏تر است.

در تاريخ گذشته ما متأسفانه چقدر زياد افكار مسمومى با رنگ و شكل دينى وارد بازار شده و خريداران زياد پيدا كرده و كمتر كسى هم متوجه شده كه اين متاع تقلبى است. آيا باور مى‏‌كنيد كه اين روحيه تنبل و جامد و سرد و خشک ما(جوامع اسلامی) معلول همان متاع‌هاى تقلبى روحى است.