کد خبر: ۳۹۰۹۷۶۴

تاریخ: ۲۱ تير ۱۳۹۹ - ۰۹:۵۸

یادداشت/

حجاب در ادیان الهی / پوشش مسئله‌ای صرفاً شخصی نیست

ارزشمندی حجاب اختصاص به اسلام ندارد و ادیان مهم آسمانی مثل یهودیت و مسیحیت نیز به مسئله عفاف و حجاب به‌عنوان اصلی‌ترین مسائل مربوط به زنان اشاره کرده‌اند.

هشتاد و پنج سال از خروش مردم سلحشور و غیرتمند مشهد و قیام مسجد گوهرشاد گذشت، خروشی که نماد غیرت مرد ایرانی و پاکدامنی زن ایران زمین بود، قیامی که در اعتراض به کشف حجاب زنان ایرانی از سوی رضا شاه شکل گرفت و خون صدها نفر از مردان و رمان مسلمان، سنگ‌فرش‌های مسجد گوهرشاد را رنگین کرد.

در طول این سال‌ها دستگاه ابلیس همه ابزار و توان خود را به کار گرفته تا حجاب را از زنان و غیرت را از مردان جامعه ایرانی بزداید اما این زنان و دختران با ایمان و عفیف بوده‌اند که سنگرهای ایمان خود را مستحکم کرده‌اند و در این راه از ملامت‌ها و سرزنش‌ها نیز هراسی به خود راه نداده‌اند.

ویل دورانت در صفحه ۳۰ جلد ۱۲ تاریخ تمدن راجع به قوم یهود می‌نویسد: «اگر زنی به نقض قانون یهود می‌پرداخت چنانکه مثلاً بی‌آنکه چیزی بر سرداشت به میان مردم می‌رفت یا با هر سنخی از مردان درددل می‌کرد یا صدایش آنقدر بلند بود که چون در خانه‌اش تکلم می‌کرد همسایگانش می‌توانستند سخنان او را بشنوند در آن صورت مرد حق داشت بدون پرداخت مهریه او را طلاق دهد». بنابراین به قول شهید مطهری حجابی که در قوم یهود معمول بوده از حجاب اسلامی بسی سخت‌تر و مشکل‌تر بوده است.

در قسمتی از عقاید کلمنت ۱۶ و ترتولیان ۱۷ دو مرجع بزرگ مسیحیت آمده است:«زن باید کاملاً در حجاب و پوشیده باشد جز این که در خانه خود باشد... برای زن مؤمن عیسوی در نظر خداوند پسندیده نیست که به زیور آراسته و حتی زیبایی طبیعی آن باید اختفا باشد».

هر دستوری را که خداوند برای کمال انسان ما را به آن مکلف کرده، باطنی نورانی دارد و هر آنچه که ما را از آن نهی کرده باطنی سیاه و تاریک دارد که البته جز ملکوتیان و اهل معنا کسی دیگر را توان دیدن باطن آن اعمال نیست، همان‌طور که پیشوایان دینی ما فرموده‌اند که وقتی انسانی در زمین گناهی مرتکب می‌شود، بوی تعفن آن گناه ملائکه خدا را آزار می‌دهد تا جایی که گروه‌هایی از ملائکه، آن انسان گنه‌کار را لعن می‌کنند و اگر کسی کار خوبی انجام دهد بوی خوش عمل خوب او عرش را عطر آگین و ملائکه خدا را شادمان می‌کند مثل بوی بد دهان شخص روزه‌دار که ملکوت آن از بوی مشک و عنبر خوشبوتر است.

واقعیت این است که عفاف، عنصر ارزشمندی است که باطن آن نور است و بوی عطر آن فضای ملکوت را عطرآگین می‌کند و در مقابل بی‌عفتی و بی‌حجابی جیفه گندیده‌ای است که بوی تعفن آن ملائکه را آزار می‌دهد و قلب صاحب خود را تاریک و ظلمانی می‌کند.

شاید امروز در دوران کرونا حقیقت حجاب و آثار متعدد اجتماعی آن بیشتر قابل درک باشد، چون در این روزها پویش #ما ماسکمی_زنیم تبدیل به یک گفتمان ملی شده چرا که زدن ماسک جلوی انتشار ویروس کرونا را می‌گیرد و نزدن آن سلامت اجتماعی را به خطر می‌اندازد کسی هم نمی‌گوید ماسک زدن یک مسئله شخصی است و کسی نباید در آن دخالت کند، چون کارشناسان بهداشتی تأثیرات اجتماعی ماسک نزدن را برای مردم بیان کرده‌اند، پس ماسک یک مسئله صرفاً شخصی نیست، حجاب نیز همین‌گونه است چون رعایت کردن یا نکردن آن پیامدهای اجتماعی دارد و یک مسئله شخصی صرف نیست.

رعایت حجاب، از انتشار ویروس خطرناک بی‌حیایی جلوگیری می‌کند و به‌دنبال آن آرامش را برای جامعه و خانواده‌ها به ارمغان می‌آورد و جلوی استثمار زنان توسط شیادان و صیادان را می‌گیرد، همان‌طور که بی‌حجابی ابتدا عنصر عفت بانوان و غیرت مردان را از بین می‌برد و پس از آن نیز بنیان خانواده‌ها را متزلزل می‌کند و آرامش معنوی جامعه را سلب می‌كند.

آری؛ هیچ حکمی از احکام الهی بی‌حکمت نیست.خداوند مهربان در آیه ۵۹ سوره مبارکه أحزاب می‌فرماید: «یا أَیهَا النَّبِی قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یدْنِینَ عَلَیهِنَّ مِن جَلَابِیبِهِنَّ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن یعْرَفْنَ فَلَا یؤْذَینَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِیمًا؛ ﺍﻱ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ! ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﺖ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﺖ ﻭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺆﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮ : ﭼﺎﺩﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭ ﭘﻮﺷﻨﺪ [ ﺗﺎ ﺑﺪﻥ ﻭ ﺁﺭﺍﻳﺶ ﻭ ﺯﻳﻮﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻳﺪ ﻧﺎﻣﺤﺮﻣﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﺩ.] ﺍﻳﻦ [ﭘﻮﺷﺶ] ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ [ﺑﻪ ﻋﻔﺖ ﻭ ﭘﺎﻛﺪﺍﻣﻨﻲ] ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﻧﺰﺩﻳﻚ‌ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ [ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺍﻫﻞ ﻓﺴﻖ ﻭ ﻓﺠﻮﺭ] ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺯﺍﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﻣﺮﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ».

حجت‌الاسلام والمسلمین محمد استوار میمندی، مدیر حوزه‌های علمیه فارس