پیوند رهبر شهید با شهر قم، پیوندی دیرینه و عمیق است. از سالهای طلبگی در غربت تا سفرهای رسمی در بهمن ۷۰، ولادت امیرالمؤمنین(ع) در ۷۴ و دیدار شکوهمند با طلاب غیرایرانی در سال ۷۹، هر گام او در این شهر با استقبال گرم و اشک شوق مردم همراه بود. اما حالا، قصه چهارمین و آخرین سفر، روایت متفاوتی دارد؛ روایتی که در آن اشک شوق جای خود را به اشک حماسه داده و صدای جمعیت، فریاد انتقام است. قم که سالها میزبان لبخندها و دیدارهای گرم مردم با رهبر انقلاب بود، این بار با اشکهایی از جنس انتقام و جمعیتی بینظیر، پیکر مطهر او را از جمکران تا حرم حضرت معصومه(س) بدرقه کرد؛ تشییعی که بیش از آنکه یک مراسم عزاداری باشد، بیانی از عهد استوار مردم برای ادامه مسیر بود.